Bleiswijk
– Al meteen bij het allereerste gedicht dat uit zijn pen vloeide, kreeg Hans
Cieremans veelbelovende reacties, zoals: ‘Mooi’, ‘gevoelig’ en ‘herkenbaar’. “Het
is fijn dat mensen jouw gedichten begrijpen", zegt de dichter die vorig jaar met
behulp van crowdfunding zijn nieuwste bundel ‘Vergeet-me-nietjes’ uitgaf. De inspiratiebron
hiervoor komt uit de ouderenzorg. Hugo Borst
noemde deze bundel ‘ontroerend goed!’
 |
| Tijdens een wandelingetje met de hond doet Hans veel inspiratie op voor zijn gedichten. |
Heel toepasselijk voor deze periode zijn de kerstgedichtjes, ook uit de bundel '‘Vergeet-me-nietjes’.
Kerstvisite
Met
de kerst weer naar je ouders,
want
zo gaat dat elk jaar.
Eerste
kerstdag naar de mijne
tweede
kerstdag die van haar.
Eerste
kerstdag fijn gourmetten
tweede
kerstdag een konijn.
Langzaam
raak ik opgeblazen,
te
veel eten te veel wijn.
En
de kinderen zijn lastig,
willen
liever gauw naar huis
Oma
zet dan de t.v. aan,
wat
een uitkomst is die buis.
Opa
gaat dan zitten tukken,
snurkt
als een kettingzaag.
Oma
vraagt: ‘Wil je nog koffie?’
en
natuurlijk zeg ik: ‘Graag’.
Dan
nog even liedjes zingen,
dat
hoort bij de kerst nietwaar?
Oma
zegt: ‘Hiervan geniet ik,
zo
gezellig met elkaar.’
En
dan denk ik: Wat gezellig?
'k
Wil naar huis ik ben het zat.
Geforceerd
gezellig wezen,
'k
heb het helemaal gehad.’
Geen
minuutje voor mezelf,
die
verplichting elke keer.
Maar
intussen weet ik nu al:
‘Volgend
jaar dan ga ik weer.’
Zo
verstreken vele jaren
en
de kerst komt nu weer aan.
Voor
het eerst hoef ik dit jaar niet
naar
mijn ouders toe te gaan
'k
Hoef er niet meer te gourmetten
en
geen liedje dat ik zing
Opa
snurkend na het eten,
is
nog slechts herinnering.
Had
ik nog maar die verplichting,
voelde
ik maar niet de pijn,
van
de tijd die voor mezelf is,
nu
mijn ouders niet meer zijn.
Opa’s
kerstster
‘Ogen
dicht, je mag niet kijken.
Opa, ik heb een geheim.’
Op de tafel stonden potjes,
één met glitters, één met lijm.
‘k Deed mijn handen voor mijn ogen
tot ze zei: ‘Ja kijken maar.
Opa kijk, voor jou een kerstster
gemaakt met mijn kinderschaar’.
Opa, ik heb een geheim.’
Op de tafel stonden potjes,
één met glitters, één met lijm.
‘k Deed mijn handen voor mijn ogen
tot ze zei: ‘Ja kijken maar.
Opa kijk, voor jou een kerstster
gemaakt met mijn kinderschaar’.
Heel
verrast heb ik die kerstster
van mijn meisje aangepakt
En ik zei: ‘Wat is hij mooi zeg
heb jij zelf die ster beplakt?’
‘Ja hoor, opa’ zei mijn kleinkind
en ik zei: ‘Wat word je groot.’
Met haar plakkerige handjes,
kroop ze trots bij mij op schoot.’
van mijn meisje aangepakt
En ik zei: ‘Wat is hij mooi zeg
heb jij zelf die ster beplakt?’
‘Ja hoor, opa’ zei mijn kleinkind
en ik zei: ‘Wat word je groot.’
Met haar plakkerige handjes,
kroop ze trots bij mij op schoot.’
Ze
vroeg mij om een verhaaltje,
ik vertelde van de ster.
Van het kindje in de kribbe,
van de wijzen van heel ver.
Tussendoor stelde ze vragen:
‘Waren alle mensen blij?
Was de ster boven de kerststal
net zo mooi als die van mij?’
ik vertelde van de ster.
Van het kindje in de kribbe,
van de wijzen van heel ver.
Tussendoor stelde ze vragen:
‘Waren alle mensen blij?
Was de ster boven de kerststal
net zo mooi als die van mij?’
‘Ja,
natuurlijk’ was mijn antwoord
‘die ster scheen voor allemaal’.
‘Dat had ik wel willen zien hoor.
‘k Vind het echt een mooi verhaal.
Maar mijn kerstster is ook heel mooi,
die is echt alleen voor jou.’
Ze gaf mij een dikke pakkerd:
‘omdat ik veel van je hou’.
‘die ster scheen voor allemaal’.
‘Dat had ik wel willen zien hoor.
‘k Vind het echt een mooi verhaal.
Maar mijn kerstster is ook heel mooi,
die is echt alleen voor jou.’
Ze gaf mij een dikke pakkerd:
‘omdat ik veel van je hou’.
Artikel Hart van Holland
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.