Vrijwilligers van VluchtelingenWerk In Hart van Holland aan het woord

‘Je laat alles achter en je weet niet waar je naartoe gaat’

Lansingerland - Via vele omzwervingen, ergens op de lange weg naar een nieuwe en veilige plek om te wonen, krijgen vluchtelingen met VluchtelingenWerk Zuid-Holland Noord te maken. Miep in ’t Veen en Zina Alsamarrai maken deel uit van het vrijwilligerscorps van de locatie Lansingerland. Elk vanuit hun eigen achtergrond begeleiden zij mensen met het opbouwen van een bestaan. In ’t Veen houdt zich daarnaast bezig met voorlichting op scholen.

Zina Alsamarrai bij de bushalte
waar zij in 2008 uit de bus stapte in Bleiswijk.

Miep in ’t Veen tijdens een lesje ‘VluchtelingenWerk’ op een basisschool.

“Stel: Je mag maar één plastic tas meenemen, wat doe je daar dan in?”

Miep in ’t Veen ontzenuwt meteen  een misverstand dat bij veel mensen bestaat. “De kortdurende opvang van vluchtelingen, zoals deze de afgelopen tijd in het nieuws kwam, is geheel door de gemeente uitgevoerd. VluchtelingenWerk komt pas in actie als iemand asielgerechtigd is, voorheen ‘statushouder’ genoemd, en woonruimte aangeboden krijgt.

In 2015 zijn 105 asielgerechtigden in de gemeente Lansingerland geplaatst. “Ik begrijp best dat het voor mensen die op de woningwachtlijst staan frustrerend kan zijn. ‘Ik sta al zolang op de wachtlijst en nou komt er een ‘nieuwkomer die gelijk een huis krijgt’ hoor ik vaak. Maar waar ik geen begrip voor heb is als men zegt ‘zij krijgen alles gratis’. Er zijn strenge voorwaarden aan zo’n verblijfstatus verbonden. Die mensen krijgen een lening om te starten, het inrichtingskrediet, en ze moeten alles in termijnen terugbetalen. En een baan krijgen kan pas zodra zij de inburgeringscursus met goed gevolg hebben afgesloten.”

Voormalig vluchteling Zina Alsamarrai begrijpt de zorg en de angst van inwoners van Lansingerland. “Overal in de wereld zijn slechte mensen maar we kunnen deze vluchtelingen niet onze rug toekeren en duizenden onschuldige mensen niet helpen. Ik heb vertrouwen in onze overheid en de inlichtingendienst en boven alles, ons volk natuurlijk. De mensen worden kritisch gescreend voordat er sprake is van huisvesting.”

“Vergis je niet,” vervolgt In ’t Veen, “die mensen hebben zó veel meegemaakt en hebben daar geestelijke littekens aan overgehouden. Je laat alles achter en je weet niet waar je naartoe gaat. Families verzilveren soms alles wat er te verzilveren valt om te zorgen dat een van hen een veilige plek bereikt en wachten dan af of het ooit mogelijk is dat zij daar ook naartoe kunnen gaan. De reis wordt vaak gemaakt door een jong en mannelijk familielid. Hij is meestal eindeloos eenzaam en heeft niks behalve kleding en wat spulletjes die in een koffer passen.”

Wie voor de eerste keer vanuit een asielzoekerscentrum(AZC) naar Lansingerland komt wordt al bij de bushalte op te wachten door mensen van VluchtelingenWerk, soms met een tolk als dat nodig is.” Zina Alsamarrai herinnert zich haar ‘bushaltemoment’ maar al te goed. “Het was in de lente van 2008 toen ik ons huis kwam bekijken, alles was groen, zo mooi!” Ze was met haar kinderen Hady en Fatima gevlucht uit Irak, via het toen nog rustige Syrië naar Nederland. “Het jaar erna kwam mijn man Kusai en toen wij in ons huis in Bleiswijk gingen wonen was ik vijf maanden zwanger. Op kerstavond van dat jaar werd onze tweeling Meryem(Arabisch voor Maria) en Malak(engel) geboren.” Naast haar drukke baan als tolk-vertaler zet Alsamarrai zich als ervaringsdeskundige in om asielgerechtigden op weg te helpen naar een nieuw bestaan.

“Ik weet hoe vluchten aanvoelt  en hoe het is om te moeten wennen in een vreemd land. Dit jaar begeleidde ik een alleenstaande jongeman uit Syrië. Nadat alles rondom zijn huisvesting geregeld was hielp ik met het aanmelden bij het energiebedrijf, het behandelen van post en zelfs het lid worden van de bibliotheek.”

Miep in ’t Veen schetst wat er vanaf het ‘bushaltemoment’ allemaal moet gebeuren.

“Zo’n eerste dag ga je met de mensen mee naar het kantoor van VluchtelingenWerk, het gemeentehuis en Woningcorporatie 3B Wonen. Zij móeten de aangeboden woning accepteren, ook als het huis niet aan de verwachtingen voldoet. Het is dus kiezen tussen ‘ja’ en ‘ja’. Er komt veel op hen af zoals een bankrekening openen, water en elektriciteit aanvragen en een verzekering afsluiten. Meestal plannen we nog een tweede dag voor de  inrichting van de woning en het bekijken van scholen voor de kinderen.” Afhankelijk van de gezinssamenstelling en de grootte van het huis wordt een lening afgesloten. Niet vrijblijvend: Elke aankoop moet met bonnetjes verantwoord worden bij de gemeente.

De duur van de begeleiding door Vluchtelingenwerk werd dit jaar verlengd van een naar anderhalf jaar. “In die periode blijven wij helpen met alle zaken die op hun pad komen bij het inburgeren zoals budgetteren, digitaal bankieren en de weg zoeken in de gezondheidszorg zoeken.”

Hulp van Sinterklaas en de Kerstman

Als ‘Hulp van Sinterklaas’ zette Miep in ’t Veen in de maand december een particuliere actie op touw. “Op mijn huisdeur zat een sticker, ‘Hulpmagazijn van Sinterklaas’. Achtenzeventig kinderen uit gezinnen die vier jaar of korter in Lansingerland wonen, werden op 5 december verrast met een doos vol cadeautjes. Gelukkig had ik vele helpende handen voor het uitzoeken en inpakken.”

“Op een gegeven moment stond mijn hele huis vol met dozen. Allerlei mensen ruimden hun kasten op en brachten speelgoed en kleding.” De collecte van een oecumenische kerkdienst in Berkel en Rodenrijs verschafte de hulptroepen van Sinterklaas extra middelen. “De rooms-katholieke jongeren van Berkel & Rodenrijs, Bergschenhoek en Bleiswijk, ENS(Everybody Needs Somebody), schonken chocoladeletters en verzetten ontzettend veel werk. Zij zorgden ook voor de bezorging. Ik zette de routes uit en vijf auto’s gingen op pad. De kinderen waren zó blij als er aangebeld werd met de mededeling ‘Sint heeft gevraagd of wij dit pak hier wilden brengen.” Nu Sint is uitgezwaaid begint In ’t Veen met verzamelen van kerstpakketten.
  

klik hier voor artikel in Hart van Holland

Optreden Wiener Mélange brengt de Smitshoek in kerstsfeer

Bergschenhoek

Wiener Mélange trad ooit eerder op in de Smitshoek met een programma van Operette- en Weense muziek, geheel gekleed volgend de Weense traditie. Om in de kerstsfeer te komen brachten veertien zangers en hun pianiste voor deze gelegenheid Spaanse, Duitse, Engelse maar ook Nederlandse kerstliederen ten gehore. 

Vier generaties maatwerk slagerij Tol Hillegersberg

Rotterdam-Hillegersberg – Oorspronkelijk afkomstig van de Zuid-Hollandse eilanden en met boerenbloed in de aderen streek oprichter Bas Tol van slagerij B.Tol & Zn in 1910 neer in Rotterdam. De toenmalige ‘vleeschhouwerij’ bevindt zich anno 2015 en enkele verbouwingen later nog op dezelfde plek, op de hoek van de Bergse Dorpsstraat en de Kerkstraat. Inmiddels mag het bedrijf zich Hofleverancier noemen en staat de vierde generatie achter het hakblok.

JAN-WILLEM TOL. Zijn naam in grote letters op een affiche van de Kamloops Blazers. Even leek het voor de huidige slager werkelijkheid te worden. Een sportcarrière als ijshockey professional in Canada lonkte. Dat was het enige waar de jonge telg van de slagersfamilie van kleins af aan van droomde. “Vanaf mijn dertiende jaar ging ik elke zomer naar Canada om in de Summer League te spelen. De rest van het jaar zat ik op school en werkte ik in de slagerij. Af en toe werd door mijn ouders de hand over het hart gestreken om financieel bij te springen maar de reizen moest ik zelf betalen.” Teleurstelling alom toen na anderhalf jaar ‘overzee’ wonen en studeren het ontbreken van een werkvisum roet in het eten gooide voor een contract.

‘Dan kom je bij mij in de zaak’, zei Vader Bas in 1989 en Jan-Willem ging naar de slagersvakschool. “Vaktechnisch was ik helemaal ‘groen’. Ja, ik wist hoe je de tent schoon moest maken van voor tot achter. Ik wilde de studie zo snel mogelijk achter de rug hebben. Dus heb ik vijf jaar in drie jaar afgerond. Mijn vader had tijdens zijn slagersopleiding alleen maar discussie gevoerd en geprobeerd die mensen op een ander denkpatroon te krijgen. Hij gaf mij het advies ‘doe het vooral niet zoals ik het gedaan heb’ dus deed ik braaf wat ze vroegen”.

De werkwijze en filosofie van de slagersfamilie is anders dan die van de doorsnee slager. Geen vitrines met kant en klare producten. “Alles bij ons is ‘maatwerk’, zegt Jan-Willem. Regelmatig hangt er een hele koe aan de haak. Soms lopen er kinderen langs, die het eng vinden. Ik roep ze dan naar binnen en leg uit wat het ruggenmerg is. Ze gaan toch ook op excursie naar museum Corpus?”

Regelmatig hangt er zo’n vierhonderd kilo ‘schoon aan de haak’

“De hele slagers business is in de loop der jaren veranderd. Het gros heeft zich laten verleiden tot de makkelijke weg en het oude ambacht overboord gegooid.

Ik heb als een van de laatsten nog het volledige pakket op de slagersvakschool gehad. Worst maken zit nu niet meer in de opleiding, ook niet als module, dat moet je dus in de praktijk leren.”

Vroeger werd met boekjes langs de deuren gelopen om ‘op te nemen’ waarna het vlees werd thuisbezorgd. “De grootste verandering met vroeger is de telefoon.”

Vader en zoon staan regelmatig met z’n tweeën in de slagerij en lachen hartelijk als het samenwerken ter sprake komt. “Op een gegeven moment heeft hij andere ideeën die beter zijn dan de mijne,” zegt vader Bas vanachter het hakblok.”

“Soms ook niet hoor,” grinnikt Jan-Willem. “Het is net een ladder. De een zet de ladder op en gaat klimmen. Mijn vader en ik hebben vijfentwintig jaar samen op die ladder geklommen. Opa Dirk moest ooit noodgedwongen de zaak in toen zijn vader, grondlegger Bas, in 1939 overleed.

“Thuis en de zaak zijn bij ons niet te scheiden. Als het druk is in de winkel moet je ’s avonds door. Dit is je leven. En als je je daar niet goed bij voelt moet je het veranderen.”

“Soms denk ik weleens ik had beter voor mijzelf kunnen beginnen. Dat was makkelijker geweest. Je wil natuurlijk nooit de generatie zijn waar het faalt, die druk is er wel altijd.”

Slagerij Tol werd In de oorlog van 1940-1945 aangewezen om het Coolsingelziekenhuis en de Adriaanstichting te bevoorraden. In de zaak werd gelaveerd tussen een toegewezen hoeveelheid vlees en een aantal bonnen.

Vertrouwen loopt volgens Jan-Willem als een rode draad door het bedrijf.

“Wij kennen onze klanten die soms al van generatie op generatie bij ons komen. Daar groei je in. Ons succes mag nooit ten onder gaan dòòr het succes. Dit bedrijf kan niet groeien want dan loop je klem op je ambacht. Dat betekent niet dat je stilstaat, je moet wel met je tijd meegaan.”

De vrouwen spelen een grote rol in het familiebedrijf. “In het geval van Yvette en mij is het onze eigen keuze geweest. Met elkaar werken en ook privé nog lol hebben.”

In de vorige generaties was het heel normaal dat de partners meewerkten. “Zonder de vrouwen naast de mannen was het bedrijf er niet geweest.”

 

Vader Bas, Yvette en Jan-Willem Tol

En wat de toekomst betreft? ”Ik laat onze twee kinderen compleet de vrije keuze.

Als je niet de drive van jezelf hebt moet je het niet doen.”

Rubriek 'Het hart van de zaak' Door Andrea van der Houwen

Editie Hillegersberg-Schiebroek Hart van Holland nummer 9   02-12-2015

Sinterklaas zet voet op Bleiswijkse bodem

Sint meerde zaterdag 21 november met zijn gevolg aan bij de Rottedijk in Bleiswijk, uitbundig toegezongen door honderden kinderen. de Goedheiligman ging te paard richting de dorpskern. Later op de dag stond nog een bezoek aan Bergschenhoek op het programma.

             Zie ook: http://www.hvhonline.nl/pages//posts/bleiswijk-verwelkomt-de-sint-50474.php

Ontbijten met de burgemeester

In de week van het Nationaal Schoolontbijt gaven achtentwintig leerlingen van de Prins Willem Alexanderschool uit Berkel en Rodenrijs samen met burgemeester van de Stadt in het gemeentehuis van Lansingerland het goede voorbeeld voor een gezonde start van de dag. 
De kinderen mochten vragen stellen aan de burgemeester.

Ontbijt in de raadzaal

 “Cola, dat drink je natuurlijk niet bij het ontbijt,” zegt burgemeester Van de Stadt.

Als het knopje van de microfoon op ‘aan’ staat komen de vragen los: “Hoeveel werkt u eigenlijk?"

 “Vond u het leuk om burgemeester te worden?”

Kyra biedt de burgemeester een cadeautje aan namens de leerlingen van de Prins Willem Alexanderschool.

Wintertentoonstelling keindierensportvereniging Door Veredeling Verbetering (DVV)

Jury ziet ’duidelijk progressie’ bij voorrondes Maestro Di Cappella

Bleiswijk 

De zoektocht naar de enige echte ‘Maestro Di Cappella Lansingerland-Bleiswijk’ nadert de eindfase.

Kunstenaar Stan Hill, wethouder Simon Fortuyn, oud schooldirecteur John Lejewaan, trompettist Mario Kastelein, dominee Marieke den Braber en muziekliefhebber Ronald de Gier streden in twee voorrondes om punten van juryleden wethouder Ankie van Tatenhove, baritonspeler Hans der Weduwe en slagwerkinstructeur Richard van Baarle. In de finale op 14 november strijden de amateurdirigenten om de fel begeerde titel.

 

G-Hockeyteam HVBleiswijk gestart in competitie

https://vimeo.com/140035799
Leuk promo filmpje voor G-Hockey HVBleiswijk gemaakt door Joost Pleune Kijk op http://www.joostpleune.com/Intro.html Portfolio

G-Hockey HVBleiswijk

Waanzinnig griezelige koopavond Bleiswijk

Bleiswijk - De plaatselijke winkeliers hadden alles uit de kast gehaald. ‘Thriller’ van Michael Jackson galmde door de Dorpsstraat terwijl meer dan tweehonderd kinderen het Moodz-griezel-Home spookhuis  in gingen waar griezels en zombies verstopt zaten achter schotten en piepende deuren om hen de stuipen op het lijf te jagen.

Leerlingen van toneelschool de Acteerschuur kwamen uit de donkere Kleine Kerkstraat tevoorschijn om een griezel act op te voeren.