woensdag 22 december 2021

Kerstcadeau

Kerstmis vieren in andere culturen 

 

Geboren worden in een ander land en wonen of werken in Lansingerland. Het overkwam een groot aantal van onze dorpsgenoten met als reden: de liefde, werk of omdat het niet meer veilig was in hun moederland. Dwars door de gemeente heen vroeg ik aan enkele van hen hoe zij in hun land van herkomst het kerstfeest vierden. 


'Familie' is het sleutelwoord dat iedereen aan Kerstmis verbindt. 


Het is voor mij persoonlijk een bijzonder kerstcadeau om al die mooie verhalen te mogen horen en op te schrijven.  

 

Zo leerde ik dat in vele landen de kerstster op de top van de kerstboom prijkt. Deze ster van Bethlehem zou verwijzen naar 'de drie koningen', ofwel 'de drie wijzen'. 

Anderen plaatsen een piek bovenin de kerstboom,  bij vele gelovige mensen met de gedachte dat deze naar boven, naar God, gericht is.


Bedankt Josiane, Stefanie, Julia, Vivien, Dawid en Muhammad!


Andrea 


dinsdag 16 november 2021

Mozaïektafel

Enkele jaren geleden volgde ik bij Atelier Eenvoud in Bleiswijk met veel plezier de workshop 'mozaïektafel'.

Na het maken van een plan en een schets zocht ik de kleuren uit en vervolgens mocht ik met een  veiligheidsbril de tegeltjes stukslaan om daarna de scherven op het tafelblad te lijmen. Het werden twee grote zonnebloemen en ik was erg tevreden over het resultaat. Helaas is dat tafeltje er niet meer, oftewel het blad, omdat ik zo stom geweest ben om het lang in de regen te laten staan en later ook nog bij een beetje nachtvorst. Daar kan het tegelwerk niet tegen. Het frame was nog wel goed en gelukkig hebben de mensen van Eenvoud mij gered: Er is een nieuw blad op het frame bevestigd en in coronatijd heb ik thuis een nieuw mozaïek gemaakt. Dit keer een tafereel met schelpen. Alle benodigde spullen mocht ik lenen om in mijn eigen tempo met de scherven te puzzelen. Het voegwerk is weer door Eenvoud gedaan.




maandag 15 november 2021

Schrijven = schrappen

Voor de rubriek 'Mijn Job is Top' interviewde ik Anouchka Badloe, accountmanager bij het WerkgeversServicepunt.

Het artikel bestaat altijd uit 550 woorden. Meestal zeg ik van tevoren tegen de kandidaat: schrijven = schrappen, maar dit keer heb ik dat niet duidelijk genoeg gecommuniceerd. In haar enthousiasme stuurde Anouchka ter correctie nog eens 300 extra woorden op.  Té leuk, daarom hierbij de 'ruwe' versie voor de liefhebbers om nog eens na te lezen.

Ook had ik mij meerdere keren verslikt in de naam 'WerkgeverssServicepunt', dat kon helaas niet meer veranderd worden in de krant en online, daarom bij deze rechtgezet.

Accountmanager WerkgeversServicepunt en De Binnenbaan Anouchka Badloe

Bleiswijk – Het samenbrengen van mensen loopt als een rode draad door het leven en de carrière van Anouchka Badloe. “In mijn huidige baan breng ik ondernemers en werkzoekenden bij elkaar. Er verandert veel op het gebied van de arbeidsmarkt en ik moet elke keer op zoek naar nieuwe vormen van samenwerking. Dit is de reden dat ik een lange periode werkzaam ben voor het WerkgeversServicepunt (WSP). Ik werk samen met een team voor het WSP vanuit Werkbedrijf De Binnenbaan”.  

Doorzetten, dat heb ik wel van thuis meegekregen”, zegt Anouchka. “Dat komt in mijn werk goed van pas. Ik wil ondernemers graag helpen om vanuit sociaal perspectief aan de juiste mensen te komen. Daarnaast betalen ondernemers belasting en probeer ik vanuit de gemeenten hen ook de juiste service te verlenen. Een van de services kan bijvoorbeeld zijn: ondernemers die zich hier willen vestigingen, met de juiste afdelingen binnen hun gemeente te verbinden. Ik probeer ondernemers al jaren wegwijs te maken.”

Fundering                                                                                                                                                                               “Als kind was ik gek op creatieve vakken.” Anouchka herinnert zich altijd de positieve dingen te visualiseren. Ik creëerde een eigen mooie wereld en betrok daar zoveel mogelijk mensen in. Mijn moeder was bezig met een rechtenstudie aan de universiteit en heeft mij alleen moeten opvoeden in verband met het overlijden van mijn vader. Mijn oma hielp bij de opvoeding en ik heb veel van haar geleerd, zoals: altijd te geven wat je kan en een ander behandelen zoals je zelf behandeld wil worden. Dat is wel de fundering in mijn leven. Ik heb jarenlang gezegd dat ik later in de reclamewereld wilde gaan werken om mensen met elkaar te verbinden. Ik vond Loekie de Leeuw vroeger zó leuk omdat iedereen hem kende en er blij van werd, ofwel dat waren reclames waar mensen over konden speculeren en mensen liet lachen!”

“Op de middelbare school hield ik van tekenen en taal en kreeg ik belangstelling voor andere landen en hun culturen. Veel van mijn familieleden zijn ondernemer. Dat inspireerde mij altijd, aangezien ze door hun eigen tijd in te delen en hard te werken hun eigen visie en ideeën tot werkelijkheid konden brengen. Ik zag ook dat zij periodes in het buitenland konden wonen om hun bedrijven ook in die landen op te richten en zo ontdekten ze veel nieuwe werelden." 

Studie                                                                                                                                                                                 "Ik wilde meer van de wereld zien en besloot om toerisme te gaan studeren. Dat bracht mij naar Spanje voor een stage en ik vond daar ook mijn eerste baan, bij een viersterren hotel in Santa Suzanna. Daar werd mijn eerste public relations ervaring geboren, gecombineerd met een stukje marketing: ik organiseerde rondleidingen voor touroperators en woonde in een klein dorp waardoor ik kennismaakte met de lokale bevolking en al snel werd opgenomen als dorpsgenoot. Het voelde als een warm bad, maar toch wilde ik verder gaan studeren in Nederland. Het werd de opleiding Marketing en Communicatie. Het vak Public Relations sprak mij heel erg aan."

Anouchka heeft sinds haar 17e naast haar studie en stages gewerkt in de commerciële wereld als accountmanager maar besloot toch op zoek te gaan naar een baan met meer voldoening en een grote maatschappelijke betrokkenheid. Het lot zorgde ervoor dat het WSP haar benaderde om bij hen te gaan werken en hier kwam alles samen. Anouchka ging ondernemers leren kennen die graag hun steentje bijdragen en mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt die het zelf niet lukt, ondersteunen om aan een baan te komen. “Ik heb in Lansingerland veel inspirerende ondernemers mogen ontmoeten die naast een commercieel belang ook een behoorlijk sociaal hart hebben en mooie dingen voor Lansingerland doen. De vooroordelen over mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt hebben ze grotendeels achter zich kunnen laten. Het is vaak een samenloop van omstandigheden en niet altijd door eigen toedoen. Zij geloven niet meer in zichzelf en hebben niet het juiste netwerk. Het is zo mooi om te zien dat, alleen al door aandacht te hebben voor elkaar en een goed gesprek te voeren, je heel ver kan komen waardoor zij weer terug kunnen keren op de arbeidsmarkt. Inmiddels werk ik voor het grootste  gedeelte aan de ondernemerskant. Ondernemers probeer ik ook met elkaar te verbinden door samen te zien hoe we hun gezamenlijke behoefte aan personeel kunnen invullen, maar ook door meer met elkaar samen te werken. Dat breng ik nu tot stand voor de bedrijven rondom het Prismapark Bleizo".

De Logistieke Leerweg                                                                                                                                            Als projectleider bedrijfsschool logistiek begeleidt Anouchka vanuit Werkbedrijf De Binnenbaan een splinternieuwe opleiding. Zij bracht de deelnemende partijen bij elkaar. Door samen te werken met tien bedrijven, de onderwijsinstellingen Lentiz MBO Oostland, MBO Rijnland en de gemeenten Lansingerland en Zoetermeer, ontstond ‘De logistieke Leerweg’. “Met deze Beroepsbegeleidende leerweg (BBL) proberen wij het tekort aan geschoolde arbeidskrachten in de logistieke sector oplossen”, zegt Anouchka die in de hele regio werkzoekenden aan een baan wil helpen.

 

 

 

 

 

 




dinsdag 5 oktober 2021

Moment Suprême gemist

Het overkomt iedereen met een volle agenda weleens: stiekem door de achterdeur moeten vertrekken bij een lezing of openingsceremonie, omdat de tijd voor de volgende afspraak begint te dringen. Het voelt niet lekker maar dit keer ontkwam ik er niet aan bij de opening van het vernieuwde Outdoor Valley Wintersportcentrum. Het feestprogramma liep een beetje uit en vlak voordat het lintje werd doorgeknipt ben ik weggegaan. Gelukkig kreeg ik een groot gedeelte van de feestvreugde wel mee en had ik al leuke foto's gemaakt van het skiën en tuben op de splinternieuwe groene matten. Later ontving ik via-via alsnog een foto van het moment suprême.



Het plezier spettert er vanaf.

Een van de eerste ski-klasjes die op de nieuwe baan skiën.

Ook het tuben onderging een metamorfose.

Onder toeziend ook van Mascotte Buddy en eigenaren Erik Rovekamp (links) en Jasper Rotgans
                                   knipt de kinderburgemeester van de Rotte het lintje door.

Een van de jonge klimmers geniet van Net Adventure. 
.



dinsdag 20 juli 2021

'Gewoon Ina': Leesvoer voor de vakantie

Het boek waarin Ina Molenaar haar levensverhaal heeft opgetekend vliegt de plaatselijke boekwinkels uit.

Naast Ina's eigen belevenissen geeft zij ook een inkijkje in het leven van alledag in vroeger tijden, afgewisseld met belangrijke gebeurtenissen in de vaderlandse geschiedenis. En, niet onbelangrijk: met een grote dosis humor.

Kortom: prima leesvoer voor de komende vakantie, ook op het strand!



dinsdag 6 juli 2021

Columns schrijven, een nieuwe uitdaging in 2021

Sinds januari van dit jaar mag ik maandelijks een column schrijven voor Hart van Lansingerland.

Zo'n nieuwe uitdaging gaat natuurlijk met vallen en opstaan.....meteen al in de tweede column maakte ik een dijk van een spelfout. Eigenlijk omdat ik een zin ging veranderen waardoor de vervoeging van het werkwoord niet meer klopte. Het is enkele trouwe lezers opgevallen, voor anderen is het een leuk zoekplaatje. Het is de column 'Ieder z'n vak'. Heel toepasselijk is deze titel dan ook, achteraf gezien.

Hierbij plaats ik de eerste zeven columns, voortaan elke maand in dit blog te lezen.











dinsdag 6 april 2021

Op bezoek bij zoölogisch manager Janno Weerman in Blijdorp

Enkele weken geleden bezocht ik Janno Weerman in Blijdorp. Hij vertelde over zijn mooie baan als zoölogisch manager in de diergaarde. Janno liet mij inzien dat een dierentuin meer is dan alleen maar 'aapjes kijken'. Hij gaf mij een inkijkje in de natuurbescherming in de breedste zin van het woord: "Wij willen de mensen bewustwording bijbrengen over hoe het met de wereld gaat".

Janno lichtte ook een tipje van de sluier op over het uitzetten van dieren in het wild. “Dat gebeurt weleens bij bedreigde diersoorten, en als die vraag komt moet je natuurlijk een gezonde populatie hebben en zelfs dan nog gaat er een hele langdurig aanloopfase aan vooraf. Zo’n dier wordt dan eerst in een semi-reservaat geplaatst om te wennen aan de natuur. Dat is een paar hectare groot, maar wel omheind. Pas de jongen daarvan gaan echt de natuur in. Het is ooit gebeurd met przewalskipaarden en gouden leeuwapen. Met de panda’s zijn we op die manier bezig in India”, vervolgt Janno. Wij monitoren ze in een semi-wildreservaat om te kijken wat ze doen en waar ze blijven. Ook de uitval en geboortes worden bekeken". 



               








maandag 1 februari 2021

CliniClown Moes tovert een lach op gezicht van zieke kinderen en mensen met dementie

Tijdens het - telefonische - interview met Marcel Weijers was ik meerdere keren even stil....stiller dan gewoonlijk als ik met iemand spreek over zijn of haar 'top-job' want ik hoefde maar een halve vraag te stellen en Marcel begon zoveel moois over zijn werk te vertellen, dat ik wel een hele krant vol had kunnen schrijven.

De muzikale en een beetje naïeve CliniClown Moes en zijn collega's vrolijken niet alleen zieke kinderen op, maar ook mensen met dementie. Marcel herinnert zich nog heel goed een bezoek van enkele jaren geleden aan een verpleeghuis in Lansingerland. "Ik zou ook nu heel graag langskomen, maar zolang de coronamaatregelen gelden kan dat fysiek niet. In plaats daarvan brengen wij wel 'online' bezoekjes." 





Website CliniClowns


donderdag 28 januari 2021

Corry Ammerlaan ontwerpt eigentijds Sophietje voor het Sofia Kinderziekenhuis

Tijdens een interview vertelde Corry Ammerlaan mij dat zij iedere ouder een kind gunt dat genietend en dansend door het leven gaat. "Ook zieke kinderen geef je het liefste een positieve ervaring mee voor later".  Toen zij benaderd werd om een nieuw en eigentijds Sophietje te ontwerpen twijfelde de kunstenares dan ook geen moment en ging aan de slag in haar atelier. De nieuwe sculptuur van Sophietje heeft een hart stevig in haar handen geklemd. Met een opgeheven gezichtje en haar dansende vlechtjes kan zij de hele wereld aan.

Corry Ammerlaan is artistiek directeur bij Artihove en ontwerpt haar sculpturen vanuit een grote maatschappelijke betrokkenheid. Zij vertelt over de kleine Ark van Noach die zij eerder maakte voor het Wereld Natuur Fonds: "Dat was het eerste waar ik een model  van maakte in was. Het moest een heel klein bootje zijn en de dieren zouden leuk en levendig moeten worden. Ik dacht meteen aan een olifant, dat is natuurlijk een heel karakteristiek dier, en een giraf aan de andere kant. Vele diertjes keken uit de ramen naar buiten. Mensen konden de sculptuur kopen en in een jaar tijd werden er meteen al 40.000 verkocht. Het leverde veel steun op voor het goede doel en dat deed mij erg goed". 

Corry hoopt dat ook met de verkoop van Sophietje geld beschikbaar komt voor extra zorg in het Sofia Kinderziekenhuis.


Klik hier voor het artikel in HVL pagina 3