Schrijven voor Vriendennieuws: een cadeautje

 

Vriend van Blijdorp was ik al een tijdje, maar dat ik ook columns mag schrijven voor het magazine Vriendennieuws? Dat is voor mij een bijzonder cadeautje. (Zie vorige post voor mijn eerste column)

Sinds afgelopen zomer maak ik deel uit van het redactieteam. Samen duiken we in het reilen en zeilen van de dierentuin en brengen we de verhalen tot leven met prachtige kleurenfoto’s. Van bijzondere dierenmomenten tot de nieuwste ontwikkelingen in de diergaarde. Alles komt voorbij. Het blad wordt exclusief gemaakt voor leden van de Vereniging Vrienden van Blijdorp.

Wil jij ook vier keer per jaar het magazine Vriendennieuws in je brievenbus? Word dan lid van de Vereniging Vrienden van Blijdorp! Bijna 5000 Vrienden (lees: donateurs) gingen jou voor. Met het geld financieren de Vrienden niet alleen nieuwe verblijven voor de dieren, maar ook belangrijke onderzoeksprojecten.

En…naast het magazine krijg je nog meer leuks: elk jaar twee vrijkaartjes om ook anderen enthousiast te maken, gratis lezingen, meegaan op toffe dierentuinreizen, 10% korting in de VriendenBazaar en je bent als eerste op de hoogte van de laatste nieuwtjes!

Ga snel naar www.vriendenvanblijdorp.nl en help mee Blijdorp nóg groener en avontuurlijker te maken!

Column

                                                                

  

                                        

 

Vriendschap 

 

 

Diergaarde Blijdorp speelt al jaren een grote rol in onze familie. Mijn vader was er in de jaren 50 kind aan huis. Met zijn camera en een kleine olifant stond hij bij de ingang om familiekiekjes te maken van bezoekers. Niemand waagde het om thuis te komen zonder zo’n ‘Groeten uit Blijdorp’ foto. Ik was nog niet geboren, maar enkele jaren later hing ik aan vaders lippen als hij vertelde over zijn avonturen met de olifanten en zijn vriendschapsband met de verzorgers. Misschien komt daar mijn liefde voor deze dieren vandaan? 

 

Toen ik moeder werd kon ik niet wachten met het aanschaffen van een abonnement zodat ik met onze twee zoons door de dierentuin kon struinen. Tegenwoordig geef ik het Blijdorp-gevoel door aan weer een volgende generatie.  

 

Vorig jaar september benutte ik mijn Vrienden-van-Blijdorp-kaartje om voor de eerste keer met de jongste telg van onze familie naar mijn favoriete dierentuin te gaan. Ik keek weer door de ogen van een kind naar een ontbijtende ijsbeer, giraffen die met veel bombarie naar buiten gingen en krokodillen die - helaas voor de kleine - niet erg ‘aan’ waren. Ons rondje zou niet compleet zijn zonder een bezoek aan de olifanten. Maar waar we ook keken, zij verstopten zich duidelijk voor het publiek. In een hele verre hoek van het buitenverblijf vingen we een glimp op van de dikhuiden, die allemaal met hun hoofden dicht bij elkaar stonden in een cirkel. Misschien zijn ze nog maar net wakker en een beetje lui, mompelde ik teleurgesteld tegen onze peuter.  

 

Toen wij in de Vriendenbazaar gingen rondneuzen, gaf een van de vrijwilligers opheldering. Zij was erg ontdaan en vertelde bijna fluisterend dat die nacht Irma, de matriarch en leider van de kudde, was overleden. De olifanten hadden de hele nacht tijd gekregen om afscheid te nemen. Logisch dus dat ze nu aan het rouwen waren. Ik schaamde mij voor de snelle conclusie over hun luiheid. En wat mij vooral is bijgebleven: de respectvolle en lieve manier waarop de winkelmedewerkster erover sprak. Dát is dus echte vriendschap voor Blijdorp.