25 jaar 'ontmoeten' in De Leeuwerik

Het ‘ontmoeten’ loopt als een rode draad door de geschiedenis van diensten- en ontmoetingscentrum De Leeuwerik van Welzijn Lansingerland dat deze week vijfentwintig jaar bestaat. 

Loes Frese onthult het nieuwe naambord bij de hoofdingang waarna zij het lint doorknipt van de tentoonstelling '25 jaar'. De vrijwilligster is al 20 jaar actief in De Leeuwerik, verzorgde veel knip- en plakwerk voor de tentoonstelling en pleitte al jaren voor een nieuw naambord. 

Hennie in't Veen kijkt op de achtergrond toe terwijl Loes Frese het lint doorknipt

Terwijl de opening van de de feestweek aan de gang was, gingen alle activiteiten in de Leeuwerik gewoon door. Zoals de breiclub, die ook al 25 jaar bestaat. De dames breien onverstoorbaar door voor dekens in Roemenië terwijl op de achtergrond de festiviteiten van de fesstweek plaatsvinden.

Muskusrattenbestrijder Jan Hermus: ‘Het voelt niet als werk’

Bleiswijk – In een kano, in een motorbootje of gekleed in een waadpak. Zo kom je de muskusrattenbestrijder tegen. Altijd langs de oevers, op zoek naar sporen van de muskus- of beverrat. Zo’n 1000 kilometer lengte waterkant valt onder zijn verantwoordelijkheid. Samen met negen collega’s en een rayonambtenaar van het waterschap beschermt Jan Hermus op deze manier de kades en dijken. “De ratten graven enorm veel grond af en bouwen gangen waardoor instorting van de kade dreigt.”

“Mijn opa was tuinder en ook beroepsjager. Ik ging altijd met hem mee.” Via een baan in de bosbouw bij het Recreatieschap Rottemeren kwam het ambt van muskusrattenbestrijder op Hermus’ pad. “Het voelt niet als werk, daarom houd ik het al tweeëndertig jaar vol.” 

“Keutels van de ratten zetten je soms op het spoor van een ‘bouw’, zo heet hun behuizing onder water. Ze zijn gek op oeverplanten. Je kijkt dus ook altijd of daar ‘vraat’ aan zit. Een beverrat bijt een stengel af met een strakke streep overdwars, anders dan een muskusrat die een meer hoekige beet heeft. Zulke dingen weet je uit ervaring. 

Om te weten waar ze graag zitten moet je kijken door de ogen van de rat. Ze eten planten en zoetwatermosselen, deze laatste bijten ze op een speciale manier open. De muskusrat laat een mossel helemaal heel, in tegenstelling tot een meerkoet die hem helemaal kapot slaat. Een volwassen muskusrat graaft in een jaar wel een kuub grond uit de kade. Als ik er eentje op het spoor ben, trek ik mijn lieslaarzen aan en zoek ik met mijn voeten naar het gat van zijn bouwsel. De volgende stap is het zetten van een klem. Het klinkt niet leuk, maar hiermee beschermen we wel het omringende laaggelegen gebied tegen overstroming.”

 “Door alles wat ik zie op een dag, met daarbij de vrijheid die ik heb, word ik het nooit zat. Net nog lag ik met de boot ‘in het kantje’ mijn twaalfuurtje op te eten, toen er tien meter bij mij vandaan een ijsvogeltje even kwam vissen. Ik verdiep mij in meer dan alleen die rat. De natuur verandert steeds, laatst nog zag ik een kiekendief, een grote roofvogel, overvliegen. Die ben ik later samen met mijn vrouw, ook een natuurliefhebber, gaan zoeken.”

Burendag 'in de bocht van de Ham'

Bergschenhoek - De plek voor hun eerste echte Burendag was voor alle bewoners aan de Rottekade en het Lage en Hoge Bergse Bos zo klaar als een klontje. "In de bocht van 'de ham' natuurlijk," zegt Hannie van den Heuvel, voorzitter van Bewoners Organisatie Rotte (BOR). 

Terwijl de sloepeigenaren hun boot gereed maken voor een vaartocht met het motto ‘schuitje varen’ en ‘theetje (wijntje) drinken’, wordt aan de wal bijgepraat. De jeugd vermaakt zich op een springkussen en met een kleurwedstrijd.

Klik hier voor het artikel in Hart van Holland