Mijn oud-collega Boyan Ephraim stuurde mij enkele weken geleden een appje. Wij werkten samen als verslaggever voor Hart van Holland editie Lansingerland. Boyan is inmiddels afgestudeerd aan de School voor de Journalistiek en overgestapt naar de wereld van radio en tv. Goed opletten want we gaan nog veel van hem horen en zien!
'Hey Andrea, ik ben gevraagd om spreker te zijn (begin mei) in het StotterCafé in Rotterdam om te praten over stotteren. Ik heb vroeger heel erg gestotterd en soms nog wel eens, maar toch wilde ik altijd nieuwslezen en is me dat gelukt. Door m’n verhaal te vertellen hoop ik mensen te inspireren dat ze ook hun droom najagen. Dat heb ik ook altijd gedaan. Is 't niet leuk voor een interview voor Hart van Holland Lansingerland? Want ik wil hier meer mee gaan doen namelijk.. heb sinds een tijdje 't gevoel dat ik iets terug wil doen voor de maatschappij.....'
Zo gezegd, zo gedaan dus:

De
gemeenteraad van Lansingerland beslist in de raadsvergadering van 23 mei 2019
welke Lansingerlandse initiatieven voldoen aan de voorwaarden en door kunnen
naar de publiekspeiling. Op donderdag 14 februari kregen woordvoerders de kans om in een pitch van
drie minuten hun ideale plan aan de gemeenteraad te presenteren. De raadsleden
stelden op hun beurt enkele kritische vragen maar gaven hier en daar ook
bruikbare tips en adviezen.
Inwoners van Lansingerland kunnen in juni gedurende twee weken digitaal
hun stem uitbrengen. De feestelijke bekendmaking van de winnaar(s) is op 17
juli 2019. De prijs is een aanmoedigingsbedrag van maximaal de helft van het
benodigde budget.

‘Kringmarkt’ moet een soort marktplaats
worden, niet op internet maar overdekt. “Zonder dat iemand bij jou thuis hoeft
aan te bellen, maar het is géén kringloopwinkel”, benadrukt Jakobien Talma. Haar idee ontstond door de
leegstand in Bergschenhoek. Een soortgelijk concept draait elders in het land
al op dezelfde manier. Particulieren huren een kraampje om hun waar aan te
bieden en komen alleen in beeld om de lege plekken op te vullen en om aan het
eind van een periode af te rekenen. Er is al nagedacht over een kassasysteem en
er zijn ook plannen om in deze ruimte activiteiten voor verschillende
doelgroepen te organiseren en om mensen met afstand tot de arbeidsmarkt in te
gaan zetten.

Sandy Rijs pleit voor een gezonde
leefomgeving dicht bij huis, in de vorm van stukken grond die ingericht worden
met planten, fruitbomen en struiken volgens de permacultuur. “Je verbouwt
voedsel door zoveel mogelijk gebruik te maken van duurzame lokale bronnen en
recycling”, aldus Rijs. Het is haar droomwens om met een groep vrijwilligers
enkele kale stukken grond in de buurt te beplanten met boomgewassen. “Als
tuindersdochter hebben planten en bomen en alles wat bloeit mij altijd al
gefascineerd.” Het Initiatief draagt de naam ‘Plukberm of eetbare ruimte’. De gemeenteraad wil weten hoe het zit met de continuïteit van het
onderhoud. Volgens Rijs is deze manier van verbouwen erg onderhoudsvriendelijk.
Zij neemt de tips van de raad om scholen erbij te betrekken en mensen aan te
moedigen om hun eigen tuin volgens dit principe te gaan inrichten ter harte.

Als eigenaar van Bed & Breakfast Hoeve Cornelia, atelier en theetuin
aan de Kleihoogt, die Gert van Vliet samen met zijn echtgenote Jellie runt, krijgt hij heel wat bezoekers
over de vloer. “Dat geeft ons heel veel plezier, maar wat er nog ontbreekt,”
zegt Gert, “is een ‘Rustpunt’ zoals je dat al op de Veluwe en in het oosten van Nederland – een ‘uutbloashuuske’ - tegenkomt.
“Wat vraagt u eigenlijk precies van ons?”, klinkt het vanuit de raad. Van
Vliet: “Wij willen een Pipo wagen aanschaffen en inrichten. Als die eenmaal
staat is het verder zelfbediening voor de wandelaars en fietsers in de
Groenzoom. We vragen een kleine bijdrage voor een kopje thee of koffie en
gebruik van het toilet.” Van Vliet vertelt dat er een fietspomp aanwezig zal zijn,
evenals informatie over wandel- en fietsroutes en een stopcontact voor de
elektrische fiets. Aangezien er in de buurt een mooi stukje geschiedenis bekend
is over Anthonie van Leeuwenhoek is Van Vliet van plan daarover iets tentoon te
stellen in het Rustpunt.

Met ‘Terughalen Vrachtschuit naar Lansingerland’ wil Cor
Overmeer een stukje geschiedenis laten herleven. “Het vervoer rondom
Berkel en Rodenrijs ging lange tijd over water. De vaarten waren belangrijk
voor boeren en tuinders maar ook voor maalderij Treurniet en de kistenfabrieken
van Hordijk en Gouweleeuw. In 1976 verdween de laatste schuit uit de wateren van Berkel
en Rodenrijs. Het moet toch mogelijk zijn om uit historisch oogpunt weer een
schuit te laten terugkeren. Ik wil er graag een ontmoetingsplek van maken in
Berkel”, zegt Overmeer die voorzitter is van de Historische Vereniging van
Berkel en Rodenrijs. “Het liefste laat ik er tegelijkertijd een oude ophaalbrug
bij plaatsen en ik denk ook aan het geven van presentaties en lezingen ter
plekke.” Overmeer laat tekeningen zien van de situatie zoals hij deze voor ogen
heeft. Ook dacht hij al na over een alternatieve plek als dat nodig mocht zijn.

Jose Alonso Mosquera wil met het initiatief ‘Voedingsadvies op school’ van Lansingerland ‘de
gezondste, fitste en vitaalste gemeente van Nederland’ maken. “Dit is actueler
en noodzakelijker dan ooit. Ik wil een breed platform creëren, voor alle
basisscholen in Lansingerland. Vanuit de raad wordt gevraagd waarom hiervoor
eigenlijk geld nodig is. “Scholen kunnen dit niet betalen”, antwoordt Alonso
Mosquera. De raad laat weten deze plannen al te kennen van een vorige presentatie en wil weten waarop dit
initiatief wezenlijk verschilt met de voedingsplannen en lespakketten voor
gezond leven die het Voedingscentrum al aanbiedt voor scholen. Alonso Mosquera:
“Niets heeft tot nu toe gewerkt. Alles is al een keer gedaan. Mijn resultaten
zijn meetbaar en gebaseerd op functioneel bewegen in combinatie met natuurlijke
voeding.” Hij verwijst de raadsleden vervolgens naar zijn projectplan.
Tijdens de persconferentie voorafgaand aan de Plantise kassenloop interviewde ik alle drie de goede doelen die aan deze hardloopwedstrijd gekoppeld zijn. Toen ik hoorde dat de tienjarige Ben Krijtenburg, zelf Cystic Fybrosic (CF) patiënt, ging meelopen om geld op te halen voor CF besloot ik om juist hem en zijn vriendje Thijs te volgen in de kas. De jongens en hun vaders, die ook zouden lopen, vonden het een leuk plan. Met volgen bedoel ik dan ook echt volgen en ik vroeg permissie van de organisatie om in de kas een plaatsje te mogen zoeken. Ik kreeg alle medewerking en met een hesje en mijn camera in de aanslag zocht ik een plekje in een van de paden tussen de plantjes. Het duurde niet lang of Ben en Thijs passeerden mij in de eerste ronde. Tot mijn grote verbazing plakten de twee er nog een ronde aan vast. Ik heb zelf niet gezien hoe zij over de finish kwamen maar volgens de vader van Thijs Wouter van leeuwen waren ze 'best moe' maar 'erg blij' dat het gelukt was.
Rond de herfstvakantie in 2018 sprak ik Daniëlle Ammerlaan over haar voornemen om de loodzware Rift Valley Marathon in Kenia te gaan lopen. Kort na ons gesprek liet zij mij weten dat Unicef, de organisatie die het evenement vorig jaar lanceerde, zich terugtrok. Daniëlle was erg teleurgesteld. Na de 'gewone' marathons die zij liep was zij inmiddels helemaal toe aan een nieuwe uitdaging, liefst voor een goed doel. Zij zocht nog even naar een alternatief maar dan kom je al snel bij de meer bekende evenementen zoals Roparun en Alpe d' Huzes, waar volgens de Bleiswijkse hardloopster 'niks mis mee is', maar zij zoekt meer iets 'aparts' en 'kleinschaliger'. Vorig jaar gingen 26 deelnemers de uitdaging in Kenia aan en werd 160.000 euro aan sponsorgeld opgehaald. Hiermee kon UNICEF samen met Football for Water minimaal op 10 basisscholen zorgen voor schoon drinkwater en sanitaire voorzieningen en voorlichting geven over hygiëne. Toen de Lornah
Kiplagat Foundation de organisatie overnam, schreef Daniëlle zich in.
