Intocht Sinterklaas in Bleiswijk

Het was op zaterdag 25 november een drukte van jewelste op de Rottedijk. Tientallen kinderen zorgden, al zingend, samen met hun ouders, opa's en oma's en broertjes en zusjes voor een  warm welkom van de Sint en zijn gevolg. Kruiwagens strooigoed stonden klaar voor de strooipieten.

‘Mantelzorgen overkomt je'

Bergschenhoek – Het gemeentehuis zette op de Dag van de Mantelzorg de deuren wagenwijd open voor alle mantelzorgers in Lansingerland.

“U levert zorg die professionals niet kunnen geven, omdat u heel nabij bent,” aldus Ankie van Tatenhove. De mantelzorgers, die altijd in de weer zijn voor een ander, stonden nu eens zelf in het middelpunt. 

 

‘Zonder water is er geen leven'

Bleiswijk – Met proefjes en een quiz gingen vmbo leerlingen van de Melanchthon Business School in de projectweek van het water aan de slag om zelf te ervaren hoe belangrijk water eigenlijk is. Wethouder Simon Fortuyn en hoogheemraad van Schieland en de Krimpenerwaard Agnes van Zoelen kwamen langs om uit te leggen dat er zonder water geen leven is.

De proefjes om de doorlaatbaarheid van aarde, veen en zand te bepalen

 vonden de meeste leerlingen erg leuk om te doen. Sommigen kregen er wel ‘een lamme arm’ van.

Met de quiz waren drie powerbanks te winnen.

Mijn job is top - Adri Sonneveld

‘Er is altijd hoop op herstel’

Bleiswijk - Adri Sonneveld wist als klein meisje al heel zeker dat zij een ‘mensenmens’ zou worden. "Opgegroeid in een klein dorpje als oudste in een gezin van vijf en met veel vriendinnen om mij heen, was het al snel duidelijk dat ik later met mensen zou gaan werken.”

De interesse in het gedrag van mensen is voor Adri Sonneveld altijd de grote drijfveer geweest voor een carrière in de psychiatrie. Met vormingswerk voor jongeren en vrijwilligerswerk in het gevangeniswezen deed de therapeute een brok aan ervaring op waarmee zij in haar eigen praktijk aan de slag ging.

"Vanuit het warme gezin in het kleine Utrechtse dorp Kockengen was het best een grote stap om mijn vleugels uit te slaan. Maar ik wilde zo graag meer over mensen weten en leren, daar ligt mijn hart. Ik ging studeren aan de sociale academie in Ede en reisde heen en weer met de trein. Daar is mijn wereldbeeld wel breder geworden. Tijdens een stage van tien maanden, in psychiatrisch centrum Zon en Schild in Amersfoort, heb ik mijzelf pas goed leren kennen. Dat was een soort ontgroening. Ik was toen twintig jaar. Het heeft mijn persoon gevormd. In die tijd kon je niet zomaar elke baan krijgen die je wilde. Voor psychiatrie werd vaak ervaring gevraagd. Ik heb gekozen voor vormingswerk met jongeren. Het moederschap bracht mij naast heel veel vreugde helaas ook meerdere postnatale depressies en chronische migraine. Daardoor was een betaalde baan op dat moment onmogelijk. Gelukkig vond ik passend vrijwilligerswerk bij Gevangenenzorg Nederland. Ook is het mij gelukt de bachelor psychologie af te ronden. Dit alles komt nu samen in mijn eigen praktijk”. 

"Het wil het er bij mij niet in dat er geen hoop is op herstel bij psychosociale problemen. Ik heb ervaren dat er in de meest uitzichtloze situatie altijd íets mogelijk is." Kern van de therapie is voor Sonneveld empathisch luisteren. “Bij iemand die worstelt met psychische problemen help je door middel van oprechte aandacht en vakkundige zorg de ander ‘op weg’. Vandaar de naam: Praktijk Op Weg Bleiswijk.”

25 jaar 'ontmoeten' in De Leeuwerik

Het ‘ontmoeten’ loopt als een rode draad door de geschiedenis van diensten- en ontmoetingscentrum De Leeuwerik van Welzijn Lansingerland dat deze week vijfentwintig jaar bestaat. 

Loes Frese onthult het nieuwe naambord bij de hoofdingang waarna zij het lint doorknipt van de tentoonstelling '25 jaar'. De vrijwilligster is al 20 jaar actief in De Leeuwerik, verzorgde veel knip- en plakwerk voor de tentoonstelling en pleitte al jaren voor een nieuw naambord. 

Hennie in't Veen kijkt op de achtergrond toe terwijl Loes Frese het lint doorknipt

Terwijl de opening van de de feestweek aan de gang was, gingen alle activiteiten in de Leeuwerik gewoon door. Zoals de breiclub, die ook al 25 jaar bestaat. De dames breien onverstoorbaar door voor dekens in Roemenië terwijl op de achtergrond de festiviteiten van de fesstweek plaatsvinden.

Muskusrattenbestrijder Jan Hermus: ‘Het voelt niet als werk’

Bleiswijk – In een kano, in een motorbootje of gekleed in een waadpak. Zo kom je de muskusrattenbestrijder tegen. Altijd langs de oevers, op zoek naar sporen van de muskus- of beverrat. Zo’n 1000 kilometer lengte waterkant valt onder zijn verantwoordelijkheid. Samen met negen collega’s en een rayonambtenaar van het waterschap beschermt Jan Hermus op deze manier de kades en dijken. “De ratten graven enorm veel grond af en bouwen gangen waardoor instorting van de kade dreigt.”

“Mijn opa was tuinder en ook beroepsjager. Ik ging altijd met hem mee.” Via een baan in de bosbouw bij het Recreatieschap Rottemeren kwam het ambt van muskusrattenbestrijder op Hermus’ pad. “Het voelt niet als werk, daarom houd ik het al tweeëndertig jaar vol.” 

“Keutels van de ratten zetten je soms op het spoor van een ‘bouw’, zo heet hun behuizing onder water. Ze zijn gek op oeverplanten. Je kijkt dus ook altijd of daar ‘vraat’ aan zit. Een beverrat bijt een stengel af met een strakke streep overdwars, anders dan een muskusrat die een meer hoekige beet heeft. Zulke dingen weet je uit ervaring. 

Om te weten waar ze graag zitten moet je kijken door de ogen van de rat. Ze eten planten en zoetwatermosselen, deze laatste bijten ze op een speciale manier open. De muskusrat laat een mossel helemaal heel, in tegenstelling tot een meerkoet die hem helemaal kapot slaat. Een volwassen muskusrat graaft in een jaar wel een kuub grond uit de kade. Als ik er eentje op het spoor ben, trek ik mijn lieslaarzen aan en zoek ik met mijn voeten naar het gat van zijn bouwsel. De volgende stap is het zetten van een klem. Het klinkt niet leuk, maar hiermee beschermen we wel het omringende laaggelegen gebied tegen overstroming.”

 “Door alles wat ik zie op een dag, met daarbij de vrijheid die ik heb, word ik het nooit zat. Net nog lag ik met de boot ‘in het kantje’ mijn twaalfuurtje op te eten, toen er tien meter bij mij vandaan een ijsvogeltje even kwam vissen. Ik verdiep mij in meer dan alleen die rat. De natuur verandert steeds, laatst nog zag ik een kiekendief, een grote roofvogel, overvliegen. Die ben ik later samen met mijn vrouw, ook een natuurliefhebber, gaan zoeken.”

Burendag 'in de bocht van de Ham'

Bergschenhoek - De plek voor hun eerste echte Burendag was voor alle bewoners aan de Rottekade en het Lage en Hoge Bergse Bos zo klaar als een klontje. "In de bocht van 'de ham' natuurlijk," zegt Hannie van den Heuvel, voorzitter van Bewoners Organisatie Rotte (BOR). 

Terwijl de sloepeigenaren hun boot gereed maken voor een vaartocht met het motto ‘schuitje varen’ en ‘theetje (wijntje) drinken’, wordt aan de wal bijgepraat. De jeugd vermaakt zich op een springkussen en met een kleurwedstrijd.

Klik hier voor het artikel in Hart van Holland

Opening 'kiezen-denken-doen' Melanchthon Business School

Bleiswijk - Alhoewel de leerlingen al eerder in het nieuwe gebouw trokken, was het nu tijd voor de officiële opening van de Melanchthon Business School aan de Wilgenlei.

Honderd wensen en begrippen van leerlingen illustreerden 'hun' school.

                             Klik hier voor het artikel in Hart van Holland

De oud-leerlingen Gert, Merel en Fatima vertelden over hun schooltijd

Gert Kant (Lentiz), en Henk Post (CVO) zetten hun handtekening onder een samenwerkingsovereenkomst tussen Lentiz en Melanchthon in de nieuwe school Lentiz MBO Oostland

Historisch moment voor kegelclub Het Kegelhonk

Bergschenhoek – De kegelaars van kegelclub Het Kegelhonk waren op maandag 18 september getuige van het zetten van een belangrijke handtekening. Wethouder Ankie van Tatenhove tekende samen met voorzitter Cor Stolze een nieuwe huurovereenkomst terwijl de kegelballen over de baan rolden.

Klik hier voor het artikel in Hart van Holland

Wethouder Ankie van Tatenhove bracht een verrassing mee voor de kegelaars. In het archief lag een schriftje uit 1976 waarin de contributie werd bijgehouden.

De oudste kegelaar van de club, de negentigjarige Piet Veenman, legt met veel plezier de fijne kneepjes van de kegelsport uit aan de wethouder.